Met schaamte zien wij het onrecht.
Zien
wij het wrede gevecht.
Vragen
ons verbijsterd in ongeloof:
Is
men ziende blind en horend doof?
Omdat
het gevaar zo groot kan zijn
voelen
we ons onmachtig en klein.
Voelen
schuld ook al hebben we het niet,
terwijl we kijken naar verscheurd verdriet.
Het is te groot voor een mens alleen;
Regeringen
draaien om elkaar heen.
Wie
zal het ons later aanrekenen?
Wat
zullen we dan betekenen?
Helden
zullen zeker opstaan
aan
grote gevaren blootstaan.
Onze
schouders zijn niet breed
ontoereikend
voor al dat oorlogsleed.
Wij leven in deze geschiedenis
in
deze tijd van gruwelijke droefenis.
Ons
eigen leed lijkt in het niet te vallen.
Vergis
je niet, wij met z’n allen
kunnen
kiezen tussen goed en kwaad,
tussen
onbaatzuchtigheid of haat,
tussen
oorlog of vrede,
tussen
onverstand of rede.
© Marianne du Maine
Nieuw, nog niet uitgegeven

Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Schrijf hier je reactie