De smalle strook langs de buitenmuur van de tuin en het voetpad is na hard zwoegen omgetoverd tot een extra rotstuintje.
De klimopstruiken, die jarenlang gewoekerd hebben en met vuistdikke wortels in de grond zaten, hadden zich in een wirwar aan takken tot een grote kluwen gevormd. Bijna niet los te krijgen door de gretige haarwortels die zich hadden vastgehecht aan de oneffen stenen van de muur.
Struiken of coniferen zullen het in zo'n smalle strook het niet makkelijk hebben, dus die optie lieten we al snel varen.
De achtertuin lag tuin bezaaid met grote keien, waarschijnlijk met de bedoeling om het onkruid tegen te gaan. Die moesten uit de tuin, maar waar laat je die dan? Ik kreeg het lumineuze idee om deze keien te gebruiken voor een rotstuintje. Ik ben trots op het resultaat!
