Mijn liefde voor natuur, muziek en taal wil ik graag met een select gezelschap delen.
zaterdag 31 augustus 2019
woensdag 21 augustus 2019
Gedichtenbundel is opgenomen in de bibliotheek
Mijn gedichtenbundel in de bibliotheek!
Hoe gaaf is dit?
Mijn gedichtenbundel ligt nu tussen de boeken van Udense schrijvers en is opgenomen in de catalogus!!!
(Dat er geen afbeelding van mijn boekje beschikbaar is, dat zal binnenkort, hoop ik, zijn opgelost).
Presentatie in de bieb:
Er ligt een afspraak om in oktober, als de bibliotheek op zondag ook open is, mijn gedichtenbundel in de bibliotheek te presenteren.
Daarover dus later meer!
maandag 12 augustus 2019
Wanneer is het té erg?
Wanneer
is het té erg?
Soms beeft de aarde zo hevig dat er doden vallen. Gebouwen
storten in en er is intens verdriet en verbijstering om de doden en gewonden.
Het gevoel van veiligheid is in een paar seconden wreed verstoord.
De gevolgen van een natuurramp raken ons; we leven mee;
zamelen geld in. Maar de berusting ligt ons voor in de mond: een natuurramp
overkomt je. Daar doe je niets aan.
Maar wat betekent de ramp, veroorzaakt door mensen?
Als je de beelden uit het Midden Oosten ziet twijfel je soms
aan het bestaan van een rechtvaardige God. Was het vorig maand al erg, vorige
week nog erger en nu? Wanneer is het té erg?
Dat het ménsen zijn, net als wij, die deze rampen
veroorzaken.
Mensen die zich manifesteren als gewetenloze
regeringsleiders, moordenaars, martelende beulen, misbruikers van kinderen,
verkrachters, corrupte regeringen, onderdrukkers, machtswellustelingen.
Onvermoeibaar komen via de media de confronterende meldingen
van onrecht. Onvoorstelbare wrede gruwelijkheden, walgelijke uitspraken blijven
ons geweten op de proef stellen.
Wanneer is het té erg?
Wanneer dringt het tot ons door, dat we allemaal schuld
hebben en het wijzen naar ‘de ander’ geen excuus meer is?
Wat je
zegt ben je zelf
Als we naar ons eigen handelen kijken, dan zie ik ons
vooraan staan om commentaar te leveren. Onvermoeibaar zijn we in kranten, op
internet via de sociale media, facebook en twitter bezig onze mening aan de
‘wijde wereld’ te openbaren.
Kritiek op anderen, die niet deugen; die het in onze ogen
fout doen. Maar deugen wij zelf wel?
Verkwanselen wij onszelf door kritiek op anderen los te laten?
Je kunt alle ellende in de wereld, veraf maar ook
vlakbij, als een ramp ervaren: de economische crisis, de
corruptieschandalen, de massale ontslagen, de terugloop in de kerken, onze
eigen parochie met alle verdriet en zorgen.
Goedwillende, hardwerkende mensen staan machteloos. Hoe graag we het willen; een schuldige is niet aan te
wijzen.
En naast Hem alle heiligen; alle zielen die in hun aardse
leven telkens het goede hebben nagestreefd.
En God en deze heiligen en zielen zijn altijd online.
Onvermoeibaar bezig om in je hart, in je geweten een
‘Twitterbericht’ te plaatsen: hoe het wel moet, hoe het tij is te keren, wat
jij kunt doen.
Alleen nu nog bij jezelf de code zoeken om deze signalen op
te vangen, er voor open te staan.
Ze
herkennen, begrijpen en er
vervolgens naar handelen.
Marianne du Maine
dinsdag 6 augustus 2019
Mooie start
zondag 4 augustus 2019
De gedichtenbundel is gedrukt!
Mijn eerste gedichtenbundel!
Vrijdag 2 augustus, kreeg ik van de drukker, Peter der Kinderen, het boekje in handen.
Wat een feest!
Het voelt bijna als een 'geboorte'; ik ben er tenslotte al vanaf februari mee bezig.
Een fotoverslag van het in ontvangst nemen van de boekjes mag natuurlijk niet ontbreken!
Het promotietraject gaat nu van start.
Deze bundel á € 12,95 is te bestellen via email:
dumainemarianne@hotmail.com
(€ 1,00 per verkocht exemplaar komt ten goede van het epilepsiefonds)
Deze bundel á € 12,95 is te bestellen via email:
dumainemarianne@hotmail.com
(€ 1,00 per verkocht exemplaar komt ten goede van het epilepsiefonds)
Zooooo trots!
Abonneren op:
Posts (Atom)


